Dit was waarschijnlijk het eerste echte boek over schrijven dat ik las, en dus ook de eerste keer dat ik bewust begon te werken aan mijn vaardigheid als schrijver. Ik kende King vooral als vormgever van een flink aantal nachtmerries en fantasieën uit mijn jeugd. Niet alleen zijn boeken, maar ook vele filmadaptaties (achteraf bekeken niet allemaal even geslaagd) speelden daar een grote rol in.
Over leven en schrijven is deels autobiografie, deels instructie over stijl en schrijfproces en deels een inspirerend verhaal over volhouden.
Wie een uitgebreide uiteenzetting over stijl verwacht is eraan voor de moeite. King bepleit met passie een heel beperkt stel regels waarmee je veel bereikt: lees veel, schrijf veel, schrap bijwoorden. Wie zich hier aan houdt, kan zichzelf naar een hoger niveau niveau tillen als schrijver. En wat betreft het herschrijven van je eerste versie (die je best zo snel mogelijk op papier zet, zonder te veel twijfelen, nadenken, plannen of herlezen): dat doe je best na een pauze van enkele weken, zodat je meer het gevoel krijgt dat versie 1 door een ander geschreven werd. Schrappen wordt dan minder pijnlijk. Want dat is wat versie 2 voor King meestal inhoudt: losse verhaaleindjes aan elkaar knopen, het proza strakker maken en schrappen volgens de formule versie 2 = versie 1 – 10%.
De grootste waarde van dit boek ligt voor mij in de biografie van King als schrijver. Weinig schrijvers zullen niet het verhaal kennen van de jonge Stephen die een lange spijker aan zijn slaapkamermuur bevestigde waarop hij alle afwijzingsbrieven prikte. Lezen dat een immens succesvolle schrijver ook een collectie onpersoonlijke afwijzingen heeft, soms met een handgeschreven aanmoediging erbij gekribbeld, geeft moed. King schrijft geen hoge literatuur, maar hij blijft doorgaan. Hij heeft een arbeidsethiek. Zijn oeuvre is bijna belachelijk uitgebreid en zijn boeken blijven boeien.
Over Leven en Schrijven was nog onvoltooid toen een afgeleide chauffeur King overhoop reed tijdens een wandeling. Het leven van de man hing even in de balans, en hij doorstond een lange en pijnlijke revalidatie. Wat hem uiteindelijk weer moed en richting gaf was zijn schrijfroutine. Blijven doorgaan. Deze boodschap komt keer op keer terug in dit boek. Het is misschien de belangrijkste reden om Over Leven en Schrijven te lezen of te herlezen.
Rob Geukens 