Schrijven lijkt soms wat op tuinieren. Ik verwijs hier niet naar de soms aangehaalde tegenstelling tussen tuiniers en architecten, pantsers en plotters, of andere typeringen van schrijvers die met of zonder vooraf uitgewerkte structuur aan de slag gaan. Ik bedoel hiermee dat tuinieren geduld vraagt, en vertrouwen. En veel zorg en inspanningen. Dat ook.

Geduld, omdat de zaden die je vandaag zaait, of de bollen die je morgen plant, misschien pas over enkele maanden tot een zichtbaar resultaat zullen leiden. Soms steken de bloemen pas na een jaar of meer een kopje boven de grond. Het fruitboompje dat je nu plant, levert misschien pas over twee jaar een eerste vrucht op.

Vertrouwen, omdat je het proces slechts voor een klein deel zelf in de hand hebt. Je kan de aarde vooraf bewerken en verrijken. Je kiest de meest geschikte plek in je tuin uit om te planten. Je kweekt of koopt en selecteert de beste zaden, en je kiest het meest geschikte moment uit om te zaaien of planten. Je geeft op tijd water en meststof. Maar je hebt niet in de hand wat er daarna gebeurt. Misschien krijg je bezoek van woelratten of vogels. Misschien breekt er een droge, hete periode aan. Of net een lange, natte, kille tijd. Schimmels en plagen kunnen toeslaan. Je kan de kansen op succes van je werk verhogen door je verhaal (of je bloemen, of je kinderen,… maar dat is weer een andere metafoor) een zo goed mogelijke start te geven. Eens je het uit handen geeft, behoort het je niet meer toe. Anderen zullen ook invloed hebben op het verdere verloop. Hopelijk gaf je een zo stabiel mogelijke basis om de succeskansen te maximaliseren.

Zorg en inspanningen? Dat is de verborgen kant van iedere grote onderneming. Vooral de ondernemingen die er van buitenaf uitzien alsof ze moeiteloos te stand zijn gekomen. Telkens je naar het succes van iemand anders kijkt (een publicatie, een carrière, een gelukkig gezin, noem maar op), en denkt: ‘dat ging hun moeiteloos af’, wantrouw dan die gedachte.

Een bloemenweide vangt ’s ochtends dauwdruppels, maar kwam tot stand met zweetdruppels. Zoals de grote filosofe Dolly Parton ooit zei: ‘Het kost me veel geld om er zo goedkoop uit te zien.’ Achter de succesverhalen schuilt altijd noeste arbeid, twijfels en onzekerheden, mislukkingen en pogingen om het volgende keer beter te doen. Voor elk gepubliceerd boek of verhaal hebben de meeste schrijvers een of meerdere boeken of verhalen die geen succes werden, die zelfs niet gepubliceerd werden, of die ze zelf niet geschikt achtten voor publicatie. Franz Kafka vroeg zijn beste vriend om na zijn dood al zijn werk te verbranden (die deed dat gelukkig niet). Terry Pratchett liet de harde schijf met zijn onafgewerkte boeken aan gruzelementen rijden met een pletwals (dat gebeurde wel). Mijn kelder wordt bewoond door honderden hongerige personages uit half afgewerkte verhalen, die me huilend eisen om afgemaakt te worden. Ik heb zelfs een verhaal rond dat concept, een verhaal dat ironisch genoeg zelf nog niet afgewerkt werd.

Hiermee stop ik de metafoor, voor hij ons te ver leidt. Eigenlijk wilde ik alleen maar wat publicaties aankondigen en meteen dit zogenaamd succes wat relativeren. Het zaadje van sommige publicaties in 2023 werd al jaren geleden geplant. Ik zal er voor wie het interesseert iets over zeggen bij het lijstje hieronder:

Boeken:

Volgende boeken steken als krokussen het kopje boven de grond:

De Tijdeters – gepubliceerd door Clavis eind januari 2023. Eerste versie geschreven januari 2021.

Dagboek Rood, Dagboek Blauw (Vlaams filmpje) – idee 15 februari 2022, publicatie ergens in 2023 door Uitgeverij Averbode.

Bruggen bouwen (werktitel voor een nieuw prentenboek in samenwerking met Emy Geyskens, in lijn met onze eerdere boeken Coco en Munt & Koning Fiets, alles bij Uitgeverij Clavis) – eerste concept van het fictieluik uitgewerkt op 21 december 2022, publicatie gepland voor september 2023.

Willewete +: Magie – stramien uitgewerkt in april 2020, finale versie november 2021, publicatie in 2023 of 2024 door Uitgeverij Clavis (dit boek vereist veel illustratiewerk).

Monstermaatjes – aanvankelijk een idee om een podcast rond op te starten (06 juni 2020). Toen ik merkte dat ik absoluut geen vooruitgang boekte met de technische voorbereidingen voor dit project, bundelde ik de verhalen tot een manuscript. Ik stuurde het in op 15 januari 2022, en kreeg begin februari al akkoord van de uitgever (Clavis). De datum van uitgave is nog te bepalen.

Boeken die nog ondergronds sluimeren:

Erfstuk – een reeks korte filosofische stukjes over wat ons bindt met de vorige en toekomstige generaties, en wat echt belangrijk is om door te geven. Non-fictie uit de lockdownperiode zoals alleen een man in midlife het kon produceren, haha.

Eindeloze Zomer – een boek gebaseerd op de avonturen uit mijn eigen jeugd. Vrij autobiografisch, en daarom voel ik een stevige drempel om dit project met de buitenwereld te delen.

De Ontkoppeling – een nabije toekomstroman die ik voor de coronaperiode met frisse moed begon en die ik door alle ontwikkelingen regelmatig moest bijsturen, omdat de dystopische dingen die ik beschreef plots heel gewoon werden in ons echte leven. Ik zou het boek uiteindelijk toch ergens het daglicht willen gunnen, al lijken een hele reeks uitgevers het met me oneens.

Near – een Engelstalig fantasyboek over een wereld waar de maan veel dichterbij de aarde staat, en in haar baan een vloedgolf met zich meesleept, de wandering sea. Dit boek is voortgekomen uit een NaNoWriMo-project van enkele jaren geleden. Ik vind het echt goed, maar de Engelstalige publicatiewereld is weer een heel apart beest om te leren kennen.

Time Farmers – een Engelstalig fantasyboek over mensen die buiten de Tijd bestaan en onze momenten van verminderde aandacht oogsten (ontwaar ik daar een rode draad met de Tijdeters?) en deze doorverkopen aan rijke stinkers. Zie vorige opmerking over de Engelstalige publicatiewereld: ik vind het een hele uitdaging om daar een toegangsweg in te vinden. Als iemand een magic bullit kent, mag ie het altijd laten weten.

Verhalen:

Deze komen in 2023 tot bloei:

De oude schrijver – dit verhaal zal gepubliceerd worden in tijdschrift Fantastische Vertellingen nr. 66 – het idee ontstond op 19 januari 2023. Een bijzonder korte doorlooptijd, dus!

Schrijven tegen de vergetelheid: het Ongemak van Piet Apol – dit artikel vormt een tweeluik met het voormelde verhaal en zal gepubliceerd worden in tijdschrift Fantastische Vertellingen nr. 66

Take it easy – gepubliceerd begin januari 2023 in de bundel Bloedzuigers in de polder (EdgeZero) – eerste idee werd gevormd in de zomer van 2016 al. Ik herwerkte het verhaal meermaals.

De schreeuw in de ochtend – dit verhaal zal gepubliceerd worden in tijdschrift Fantastische Vertellingen nr. 67 – eerste idee ontstond op 3 april 2022

Rosie – dit verhaal zal gepubliceerd worden in tijdschrift Fantastische Vertellingen nr. 68 – idee ontstond op 24 augustus 2022

De kop is eraf – dit zeer korte verhaal zal worden opgenomen in Tjonge, het kleinste tijdschrift in Europa, en verschijnt wanneer het daar zin in heeft. Verhaal geschreven op 25 juni 2021 en lange tijd gesluimerd op mijn harde schijf.

Sluimert nog onder de grond: een veel te lange lijst afgewerkte verhalen waar ik niemand mee wil vervelen.

Ik hoop dat de boodschap een beetje duidelijk is voor alle schrijvers en aspirant-schrijvers: denk als een tuinier, heb geduld en vertrouwen, en doe gewoon het nodige werk. (Publicatie)succes komt niet meteen, en als het komt, geniet er dan van. Maar denk intussen al aan het opkweken van nieuwe zaailingen, het planten van de aardappelen, aan de snoei, aan het spitten en voorbereiden van de grond voor een toekomstige oogst…